تبلیغات
دانلود کلیپ نظامی+ مجله نیروهای مسلح ایران وجهان - تعمیرات اساسی میگ 29 در نیروی هوایی تصویر
دانلود کلیپ نظامی+ مجله نیروهای مسلح ایران وجهان
اطلاعات فیلم نظامی و تصاویر زیبااز تجهیزات نظامی ایران وجهان

اشتراک و ارسال مطلب به:

سرتیپ خلبان «حسن شاه‌صفی»، فرمانده نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران روز یكم جولای در حضور خبرنگاران اعلام كرد: «ایران با موفقیت، بهسازی و تعمیرات اساسی جنگنده‌های میگ MiG-29 خود را به‌صورت بومی و در داخل كشور به پایان رسانده است.»
وی ادامه داد: «كاركنان نیروی هوایی موفق شده‌اند كه تمامی هواپیماهای میگ MiG-29 صدمه‌دیده و زمین‌گیر شده را به شرایط پروازی برگردانده و درحال حاضر، ما هیچ هواپیمای غیرعملیاتی و زمین‌گیر در نیروی هوایی نداریم.»
این سخنان در شرایطی مطرح می‌شود كه برخی منابع، از زمین‌گیر بودن تعدادی از جنگنده‌های میگ MiG-29 به‌علت نیاز به قطعات یدكی و انجام تعمیرات اساسی خبر می‌دهند.
سرتیپ شاه‌صفی افزود: «نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران توانایی كامل را در حفاظت از آسمان ایران داشته و با همكاری صنایع قدرتمند داخلی، تلاش وسیعی را برای ساخت قطعات یدكی آغاز كرده و هم‌زمان ارتقاء و بهسازی هواپیماهای خود را نیز در دستور كار قرار داده است.»
در این نشست خبری، تعدادی از فرماندهان ارشد نیروی هوایی نیز حضور داشتند. فرمانده پایگاه دوم شكاری «تبریز»، جایی كه «فالكروم»های بهسازی شده به خدمت در نیروی هوایی برگشته‌اند، در این‌باره گفت: «متخصصان فنی نیروی هوایی با انجام 14 هزار ساعت كار فنی، این هواپیما را با صلاحیت كامل پروازی به خدمت برگردانده‌اند.»

نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، از سال 1991 به بعد، تعداد 18 فروند میگ MiG-29A  و 7 فروند گونه دوسرنشینه میگ MiG-29UB را تحویل گرفته است. این هواپیماها پس از قراردادی كه در ژوئن 1990 بین دولت ایران و روسیه به امضا رسید، تحویل نیروی هوایی ایران داده شد. میگ MiG-29  نخستین و تنها جنگنده رهگیری است كه پس از جنگ ایران و عراق خریداری شد و براساس برنامه قرار بود كه به‌عنوان جایگزین برای F-14 تامكت‌های از دست رفته درطی جنگ و زمین‌گیر شده به‌علت در دسترس نبودن قطعات یدكی، وارد خدمت شوند. این قرارداد به‌عنوان بخشی از برنامه بزرگ نیروی هوایی برای بازسازی قدرت جنگنده‌های نیرو، پس از جنگ، در زمان فرماندهی سرتیپ «منصور ستاری» بر نیروی هوایی بسته شد و اجرایی گردید. دراصل و براساس همان برنامه بزرگ، قرار بود 48 فروند فالكروم برای ایجاد پوشش دفاع هوایی شهرهای بزرگ «تهران»، «شیراز» و «تبریز» وارد كشور شوند اما این روند به‌علت كمبود بودجه ایران، با تحویل همان ارقامی كه در ابتدا ذكر شد به پایان رسید.
میگ MiG-29 پس از ورود به ایران، لباس دو گردان شكاری تاكتیكی و گردان 11 شكاری تاكتیكی در پایگاه یكم شكاری تهران و گردان 23 شكاری تاكتیكی در پایگاه دوم شكاری تبریز وارد خدمت شدند. براساس مفاد قرارداد، تعداد 400 نفر از مستشاران، متخصصان فنی و معلم روس وارد ایران شدند تا عملیات جنگنده‌های میگ MiG-29 را درطی 7 سال پشتیبانی كنند. برهمین اساس، روس‌ها متعهد گردیدند كه نیروی هوایی ایران را برای كاربری فالكروم درطی 25 سال یا 25 هزار ساعت پرواز، از لحاظ قطعات یدكی و كمك‌های فنی، پشتیبانی كنند.
هواپیماهای میگ MiG-29 تحویل داده شده به ایران درواقع هواپیماهای كاركرده نیروی هوایی روسیه بودند كه با گذشت حدود 18 سال از عمر خدمتی و پروازی‌شان، تقریبا نیمی از آنها به آخرین ساعات پروازی تعیین شده توسط شركت سازنده رسیده بودند. با اتمام این ساعت پرواز، براساس تخمین منابع نظامی، حداقل 2 فروند میگ MiG-29A و 4 فروند میگ MiG-29UB  به‌علت به پایان رسیدن زندگی عملیاتی‌شان، زمین‌گیر شده و وارد انبارها گردیدند. در ادامه، شركت سازنده روس موفق نشد كه دستورالعمل‌های فنی را برای افزایش ساعت و سیكل پروازی میگ MiG-29 به ایران و نیروی هوایی ارتش تحویل دهد. درنتیجه نبود این دستورالعمل‌ها، متخصصان فنی نیروی هوایی نتوانستند در زمان استاندارد و با طی ساعت كار فنی تعیین شده، كار تعمیرات اساسی و بهسازی فالكروم‌های مزبور را به پایان برسانند و درنتیجه، این فرایند مقداری به درازا كشید.
فرماندهان نیروی هوایی كه برای راه‌اندازی فالكروم‌های زمین‌گیر شده خود، وجود دستورالعمل‌ها را ضروری و اجتناب‌ناپذیر می‌دانستند، تلاش خود را برای به‌دست آوردن این كتاب‌ها از تمام منابع موجود و در دسترس در سراسر دنیا به‌كار بستند.
با این‌حال از اواسط دهه 90 تاكنون، ایران توانسته است بدون كمك مستشاران روس و با تكیه بر توان داخل كشور و متخصصان زبده در درون نیروی هوایی، چك‌های دوره‌ای و سبك این جنگنده را انجام دهد. نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در راستای تجهیز و تكمیل وسایل زمینی ناوگان فالكروم‌های خود، با توجه به عدم توانایی روس‌ها در تامین این تجهیزات، دست به خرید آن از دیگر كشورهای صاحب میگ MiG-29 زدند.
هم‌زمان كوشش‌هایی برای بهسازی و ارتقای قابلیت‌های فالكروم در نیروی هوایی ایران به جریان افتاد. یكی از این بهسازی‌ها، تجهیز میگ MiG-29 به لوله سوخت‌گیری هوا به هوا بود كه در افزایش برد عملیاتی این جنگنده تاثیر به‌سزایی داشت. وجود لوله سوخت‌گیری هوایی، درحالی كه هواپیما به مخازن سوخت خارجی مجهز نیست و متكی به مخازن سوخت داخلی است از تاثیر عملیاتی پایینی برخوردار است. پس می‌بایست بر روی میگ MiG-29های ایرانی كه توانایی حمل مخازن سوخت خارجی نداشتند، این قابلیت ایجاد می‌شد. با توجه به این‌كه تصمیم فرماندهان نیروی هوایی ایران بر افزودن مخازن سوخت خارجی به جنگنده، این توان صنعتی در داخل ایران موجود نبود، كشور بلاروس به‌عنوان یكی از بزرگ‌ترین كاربران میگ MiG-29، مورد توجه قرار گرفت و پس از مذاكرات انجام شده بین مسوولان ذی‌ربط دو كشور و دو نیروی هوایی، تعدادی مخازن سوخت خارجی 1520 لیتری كه در قسمت مركزی زیر بدنه نصب می‌شد، از بلاروس خریداری گردید.

همان‌طور كه قبلا ذكر شد، طبق دستورالعمل‌های این جنگنده، با به پایان رسیدن عمر هواپیماهای میگ MiG-29 ایرانی، برخی از این هواپیماها از فهرست جنگنده‌های عملیاتی خارج شده و به درون انبارها هدایت شدند. نخستین گونه فالكروم كه از رده پروازی خارج شد، یك فروند میگ MiG-29UB متعلق به گردان 23 شكاری بود كه در سال 2006 سیكل پروازی خود را به پایان رساند. در ادامه، یك فروند UB دیگر، به‌همراه یك فروند میگ MiG-29A از همان گردان در سال 2007 به رده هواپیماهای بازنشسته پیوست. در تابستان سال 2008، یك فروند گونه UB از گردان 11 شكاری در مهرآباد با رسیدن زمان انجام تعمیرات اساسی، از فهرست هواپیماهای عملیاتی خارج شد تا در ادامه، در بهار 2009 هم یك فروند دیگر از هواپیماهای آموزشی میگ MiG-29UB به وی بپیوندد.
با زمین‌گیر شدند و غیرعملیاتی گشتن این تعداد فالكروم بود كه نیروی هوایی به فكر آغاز برنامه سنگین تعمیرات اساسی میگ MiG-29 به‌صورت بومی افتاد. درنتیجه این تصمیم فرماندهان نیروی هوایی، تاسیسات تعمیر و نگهداری میگ MiG-29 در تهران و تبریز با همكاری نزدیك با شركت «صنایع هواپیمایی ایران» (IACI) بهسازی، انجام تعمیرات اساسی و بازگردان به رده پروازی هواپیماهای زمین‌گیر را به‌عهده گرفتند.
«ولادیمیر پوتین» كه در اكتبر 2007 و با هدف انجام مذاكره با دولت ایران برسر مسایل حقوقی دریای خزر وارد تهران شد، دركنار چانه زدن‌های سیاسی و دیپلماتیك، یك قرارداد به ارزش 150 میلیون دلار كه به موجب آن، می‌بایست 50 دستگاه موتور توربوفن RD-33 ساخته شده توسط شركت «ماشین‌سازی چرنشیف مسكو» تحویل نیروی هوایی ایران داده می‌شد. ایران در مذاكرات برای خرید این تعداد موتور، به طرف روس توضیح داد كه این موتورها را برای پروژه داخلی توسعه و ساخت جنگنده «آذرخش» نیاز دارد. ولی گمان می‌رود كه ایران از موتورهای خریداری شده برای راه‌اندازی هواپیماهایی كه ساعت پرواز موتورشان به پایان رسیده و زمین‌گیر شده‌اند، بهره‌برداری نموده است. تحویل این موتورها از سال 2008 آغاز شده.

آغاز برنامه
با در دستور كار قرار گرفتن كار بهسازی و تعمیرات اساسی در برنامه جاری مركز تعمیر و نگهداری میگ MiG-29 در تهران، این مركز درخواست ارسال یك فروند میگ MiG-29UB غیرپروازی گردان 23 شكاری كه مدت‌ها بود در انبار قرار داده شده بود را به تبریز ارسال كرد و مسوولیت انجام تعمیرات اساسی آن را به‌عهده گرفت. با ورود میگ مزبور به تهران، كار بر روی آن به‌همراه آغاز برنامه راه‌اندازی دو فروند میگ MiG-29A وارد مرحله اجرایی شد.
دو فروند میگ MiG-29A درحالی به مركز تعمیرات فالكروم تهران تحویل داده شدند كه در شرایط فنی بسیار بدی به‌سر می‌بردند. با این‌حال، تلاش برای بازگرداندن این هواپیماها به شرایط پروازی آغاز گشت. با اتمام عملیات تعمیر و نگهداری مركز تهران و تكمیل برنامه بهسازی بر روی یك فروند فالكروم گونه A، خلبان آزمایشگر در سپتامبر 2008 هواپیما را از مركز مزبور تحویل گرفت و «پرواز عملكردی» (FCF) 30 دقیقه‌ای میگ MiG-29 مزبور را با موفقیت به پایان رساند.
فالكروم دیگر از مركز مزبور در تهران بیرون آمد و در بهار 2010 به خدمت در نیروی هوایی بازگشت. هم‌زمان، مركز تعمیر و نگهداری فالكروم در تبریز نیز خبر اتمام انجام تعمیرات اساسی بر روی یك فروند میگ MiG-29UB را به اطلاع فرماندهان نیروی هوایی رساند. تبریزی‌ها در این میان فعال‌تر ظاهر شده و دومین فالكروم تعمیر اساسی شده را نیز در ژوئن 2010 وارد خط پرواز كردند. این هواپیما در سال 2001 صدمات عمده دیده بود و به‌علت نبود قطعات یدكی، به‌مدت بیش از 8 سال از پرواز دور مانده بود.
هم‌اكنون نیز شركت صنایع هواپیمایی ایران (صها)، با همكاری مراكز فنی نیروی هوایی در تبریز و تهران، بهسازی، ارتقا و تعمیراساسی فالكروم‌های ایرانی را ادامه می‌دهد. گزارش‌های تاییدنشده‌ای از كمك روس‌ها به شركت صنایع هواپیمایی ایران (صها) در مهرآباد برای انجام تعمیرات اساسی میگ MiG-29 وجود دارد. با وجود كمبود قطعات یدكی، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از سال 2008 تاكنون موفق شده است تعداد 5 فروند فالكروم را از انبارها بیرون كشیده و روانه خط پرواز كند. براساس برنامه‌ای بلندمدت، نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران تصمیم دارد هواپیماهای زمین‌گیر موجود را تنها با تكیه بر توان فنی متخصصان نیروی هوایی و شركت صنایع هواپیمایی ایران (صها)، به شرایط پروازی بازگرداند.

نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، از سال 1991 به بعد، تعداد 18 فروند میگ MiG-29A  و 7 فروند گونه دوسرنشینه میگ MiG-29UB را تحویل گرفته است. این هواپیماها پس از قراردادی که در ژوئن 1990 بین دولت ایران و روسیه به امضا رسید، تحویل نیروی هوایی ایران داده شد. میگ MiG-29  نخستین و تنها جنگنده رهگیری است که پس از جنگ ایران و عراق خریداری شد و براساس برنامه قرار بود که به‌عنوان جایگزین برای F-14 تامکت‌های از دست رفته درطی جنگ و زمین‌گیر شده به‌علت در دسترس نبودن قطعات یدکی، وارد خدمت شوند. این قرارداد به‌عنوان بخشی از برنامه بزرگ نیروی هوایی برای بازسازی قدرت جنگنده‌های نیرو، پس از جنگ، در زمان فرماندهی سرتیپ «منصور ستاری» بر نیروی هوایی بسته شد و اجرایی گردید. دراصل و براساس همان برنامه بزرگ، قرار بود 48 فروند فالکروم برای ایجاد پوشش دفاع هوایی شهرهای بزرگ «تهران»، «شیراز» و «تبریز» وارد کشور شوند اما این روند به‌علت کمبود بودجه ایران، با تحویل همان ارقامی که در ابتدا ذکر شد به پایان رسید.

میگ MiG-29 پس از ورود به ایران، لباس دو گردان شکاری تاکتیکی و گردان 11 شکاری تاکتیکی در پایگاه یکم شکاری تهران و گردان 23 شکاری تاکتیکی در پایگاه دوم شکاری تبریز وارد خدمت شدند. براساس مفاد قرارداد، تعداد 400 نفر از مستشاران، متخصصان فنی و معلم روس وارد ایران شدند تا عملیات جنگنده‌های میگ MiG-29 را درطی 7 سال پشتیبانی کنند. برهمین اساس، روس‌ها متعهد گردیدند که نیروی هوایی ایران را برای کاربری فالکروم درطی 25 سال یا 25 هزار ساعت پرواز، از لحاظ قطعات یدکی و کمک‌های فنی، پشتیبانی کنند.

هواپیماهای میگ MiG-29 تحویل داده شده به ایران درواقع هواپیماهای کارکرده نیروی هوایی روسیه بودند که تقریبا نیمی از آنها به آخرین ساعات پروازی تعیین شده توسط شرکت سازنده رسیده بودند. با اتمام این ساعت پرواز، براساس تخمین منابع نظامی، حداقل 2 فروند میگ MiG-29A و 4 فروند میگ MiG-29UB  به‌علت به پایان رسیدن زندگی عملیاتی‌شان، زمین‌گیر شده و وارد انبارها گردیدند. در ادامه، شرکت سازنده روس موفق نشد که دستورالعمل‌های فنی را برای افزایش ساعت و سیکل پروازی میگ MiG-29 به ایران و نیروی هوایی ارتش تحویل دهد. درنتیجه نبود این دستورالعمل‌ها، متخصصان فنی نیروی هوایی نتوانستند در زمان استاندارد و با طی ساعت کار فنی تعیین شده، کار تعمیرات اساسی و بهسازی فالکروم‌های مزبور را به پایان برسانند و درنتیجه، این فرایند مقداری به درازا کشید.

فرماندهان نیروی هوایی که برای راه‌اندازی فالکروم‌های زمین‌گیر شده خود، وجود دستورالعمل‌ها را ضروری و اجتناب‌ناپذیر می‌دانستند، تلاش خود را برای به‌دست آوردن این کتاب‌ها از تمام منابع موجود و در دسترس در سراسر دنیا به‌کار بستند.

با این‌حال از اواسط دهه 90 تاکنون، ایران توانسته است بدون کمک مستشاران روس و با تکیه بر توان داخل کشور و متخصصان زبده در درون نیروی هوایی، چک‌های دوره‌ای و سبک این جنگنده را انجام دهد. نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، در راستای تجهیز و تکمیل وسایل زمینی ناوگان فالکروم‌های خود، با توجه به عدم توانایی روس‌ها در تامین این تجهیزات، دست به خرید آن از دیگر کشورهای صاحب میگ MiG-29 زدند.


همزمان کوشش‌هایی برای بهسازی و ارتقای قابلیت‌های فالکروم در نیروی هوایی ایران به جریان افتاد. یکی از این بهسازی‌ها، تجهیز میگ MiG-29 به لوله سوخت‌گیری هوا به هوا بود که در افزایش برد عملیاتی این جنگنده تاثیر به‌سزایی داشت. وجود لوله سوخت‌گیری هوایی، درحالی که هواپیما به مخازن سوخت خارجی مجهز نیست و متکی به مخازن سوخت داخلی است از تاثیر عملیاتی پایینی برخوردار است. پس می‌بایست بر روی میگ MiG-29های ایرانی که توانایی حمل مخازن سوخت خارجی نداشتند، این قابلیت ایجاد می‌شد. با توجه به این‌که تصمیم فرماندهان نیروی هوایی ایران بر افزودن مخازن سوخت خارجی به جنگنده، این توان صنعتی در داخل ایران موجود نبود، کشور بلاروس به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کاربران میگ MiG-29، مورد توجه قرار گرفت و پس از مذاکرات انجام شده بین مسوولان ذی‌ربط دو کشور و دو نیروی هوایی، تعدادی مخازن سوخت خارجی 1520 لیتری که در قسمت مرکزی زیر بدنه نصب می‌شد، از بلاروس خریداری گردید.

همان‌طور که قبلا ذکر شد، طبق دستورالعمل‌های این جنگنده، با به پایان رسیدن عمر هواپیماهای میگ MiG-29 ایرانی، برخی از این هواپیماها از فهرست جنگنده‌های عملیاتی خارج شده و به درون انبارها هدایت شدند. نخستین گونه فالکروم که از رده پروازی خارج شد، یک فروند میگ MiG-29UB متعلق به گردان 23 شکاری بود که در سال 2006 سیکل پروازی خود را به پایان رساند. در ادامه، یک فروند UB دیگر، به‌همراه یک فروند میگ MiG-29A از همان گردان در سال 2007 به رده هواپیماهای بازنشسته پیوست. در تابستان سال 2008، یک فروند گونه UB از گردان 11 شکاری در مهرآباد با رسیدن زمان انجام تعمیرات اساسی، از فهرست هواپیماهای عملیاتی خارج شد تا در ادامه، در بهار 2009 هم یک فروند دیگر از هواپیماهای آموزشی میگ MiG-29UB به وی بپیوندد.

با زمین‌گیر و غیرعملیاتی شدن این تعداد فالکروم بود که نیروی هوایی به فکر آغاز برنامه سنگین تعمیرات اساسی میگ MiG-29 به‌صورت بومی افتاد. درنتیجه این تصمیم فرماندهان نیروی هوایی، تاسیسات تعمیر و نگهداری میگ MiG-29 در تهران و تبریز با همکاری نزدیک با شرکت «صنایع هواپیمایی ایران» (IACI) بهسازی، انجام تعمیرات اساسی و بازگردان به رده پروازی هواپیماهای زمین‌گیر را به‌عهده گرفتند.


«ولادیمیر پوتین» که در اکتبر 2007 و با هدف انجام مذاکره با دولت ایران برسر مسایل حقوقی دریای خزر وارد تهران شد، درکنار چانه زدن‌های سیاسی و دیپلماتیک، یک قرارداد به ارزش 150 میلیون دلار که به موجب آن، می‌بایست 50 دستگاه موتور توربوفن RD-33 ساخته شده توسط شرکت «ماشین‌سازی چرنشیف مسکو» تحویل نیروی هوایی ایران داده می‌شد. ایران در مذاکرات برای خرید این تعداد موتور، به طرف روس توضیح داد که این موتورها را برای پروژه داخلی توسعه و ساخت جنگنده «آذرخش» نیاز دارد. ولی گمان می‌رود که ایران از موتورهای خریداری شده برای راه‌اندازی هواپیماهایی که ساعت پرواز موتورشان به پایان رسیده و زمین‌گیر شده‌اند، بهره‌برداری نموده است. تحویل این موتورها از سال 2008 آغاز شده است.

آغاز برنامه

با در دستور کار قرار گرفتن کار بهسازی و تعمیرات اساسی در برنامه جاری مرکز تعمیر و نگهداری میگ MiG-29 در تهران، این مرکز درخواست ارسال یک فروند میگ MiG-29UB غیرپروازی گردان 23 شکاری که مدت‌ها بود در انبار قرار داده شده بود را به تبریز ارسال کرد و مسوولیت انجام تعمیرات اساسی آن را به‌عهده گرفت. با ورود میگ مزبور به تهران، کار بر روی آن به‌همراه آغاز برنامه راه‌اندازی دو فروند میگ MiG-29A وارد مرحله اجرایی شد.

دو فروند میگ MiG-29A درحالی به مرکز تعمیرات فالکروم تهران تحویل داده شدند که در شرایط فنی بسیار بدی به‌سر می‌بردند. با این‌حال، تلاش برای بازگرداندن این هواپیماها به شرایط پروازی آغاز گشت. با اتمام عملیات تعمیر و نگهداری مرکز تهران و تکمیل برنامه بهسازی بر روی یک فروند فالکروم گونه A، خلبان آزمایشگر در سپتامبر 2008 هواپیما را از مرکز مزبور تحویل گرفت و «پرواز عملکردی» (FCF) 30 دقیقه‌ای میگ MiG-29 مزبور را با موفقیت به پایان رساند.

فالکروم دیگر از مرکز مزبور در تهران بیرون آمد و در بهار 2010 به خدمت در نیروی هوایی بازگشت. هم‌زمان، مرکز تعمیر و نگهداری فالکروم در تبریز نیز خبر اتمام انجام تعمیرات اساسی بر روی یک فروند میگ MiG-29UB را به اطلاع فرماندهان نیروی هوایی رساند. تبریزی‌ها در این میان فعال‌تر ظاهر شده و دومین فالکروم تعمیر اساسی شده را نیز در ژوئن 2010 وارد خط پرواز کردند. این هواپیما در سال 2001 صدمات عمده دیده بود و به‌علت نبود قطعات یدکی، به‌مدت بیش از 8 سال از پرواز دور مانده بود.


هم‌اکنون نیز شرکت صنایع هواپیمایی ایران (صها)، با همکاری مراکز فنی نیروی هوایی در تبریز و تهران، بهسازی، ارتقا و تعمیراساسی فالکروم‌های ایرانی را ادامه می‌دهد. گزارش‌های تاییدنشده‌ای از کمک روس‌ها به شرکت صنایع هواپیمایی ایران (صها) در مهرآباد برای انجام تعمیرات اساسی میگ MiG-29 وجود دارد. با وجود کمبود قطعات یدکی، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از سال 2008 تاکنون موفق شده است تعداد 5 فروند فالکروم را از انبارها بیرون کشیده و روانه خط پرواز کند. براساس برنامه‌ای بلندمدت، نیروی هوایی جمهوری اسلامی ایران تصمیم دارد هواپیماهای زمین‌گیر موجود را تنها با تکیه بر توان فنی متخصصان نیروی هوایی و شرکت صنایع هواپیمایی ایران (صها)، به شرایط پروازی بازگرداند.
7i5vg3c52wm6ulyglhl6.jpgi4cjhebp3gp0wd9oy25y.jpgz82g7o6bs5nj6k70dpj9.jpg6fo6ssb94r9hq9voyf.jpg2kxm3rwtgwzr4fj4uinh.jpgdapz54nafkf8j6zghir6.jpg
آخرین مطالب
صفحات جانبی

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ