تعداد پرسنل نیروی هواییی افغانستان در خلال سالهای 1985 الی 1986 حدود 7000 نفر تخمین زده شده است كه این تعداد شامل پرسنل یگانهای پدافند هوایی نیز میگردد.این نیرو در ان سالها دارای150 فروند هواپیمای نظامی بودهاست كه تمامی ان 150 فروند را هواپیماهای فرسوده ساخت شوروی تشكیل میداده است.كه به این صورت سازماندهی گشته بودند:

4 اسكادران میگ 17 (Fresco C) مجموعا -50 فروند


3 اسكادران میگ 21 (Fishbed)- مجموعا 40 فروند


2 اسكادران سوخو7 بی (Fitter A) -مجموعا 25 فروند


1 اسكادران سوخو 17 (Fitter C)-مجموعا 12 فروند


3 اسكادران بمب افكنهای سبك-مجموعا 20 الی 28 فروند


15 الی 26 فروند هواپیمای ترابری


همچنین نیروی هوایی افغانستان در ان زمان شامل 30 فروند هلیكوپتر تهاجمی از انواع mi 4s,mi 8s,mi 24s میشده است.


ونیز شامل تعداد نامعلومی هواپیمای شناسایی و اموزشی نیز بوده است.


یگانهای پدافند هوایی نیز شامل انواع توپهای ضد هوایی و موشكهای سطح به هوای ساخت شوروی بوده اند.


بنا بر گزارشات در ان سالها حدود 5000 نفر مستشار و نیروی نظامی اهل كشورهای چكسلواكی و كوبا علاوه بر نیروهای شوروی وظیفه نگهداری و تعمیرات تجهیزات نیروی هوایی افغانستان را بر عهده داشته اند و به دلیل اینكه اموزش و تمرین خلبانان و سایر پرسنل نیروی هوایی افغانستان در سطح بسیار پایینی قرار داشت انها اجازه دسترسی به تجهیزات پیشرفته را نداشتند و كلیه پرواز ها با اجازه و زیر نظر مستشاران خارجی انجام میشد.اما با این حال در جولای سال 1985 دو خلبان افغانی موفق شدند با دو فروند هلیكوپتر میل 24 دی به خاك پاكستان متواری گردند.


و در اوایل دهه 90 میلادی نیروی هوایی افغانستان متشكل از 12 اسكادران كه مجموعا شامل 120 فروند جنگنده روسی (Mig-21, Su-7, Su-20, Su-22) بوده است.همچنین دارای 12 فروند هواپیمای ترابری از نوع انتوف 12 بوده است كه توسط كارشناسان شوروی به جایگاهای حمل كننده بمب مجهز شده بودند و قادر بودند هر یك 38 بمب 250 كیلوگرمی را حمل نمایند.و نیز 5 اسكادران هواپیمای ترابری كه مجموعا 60 فروند و از انواع هواپیماهای An-12, An-26, An-32, Yak-40 را شامل میشده است.

و نیز 9 اسكادران هلیكوپتر كه متشكل از حدود 100 فروند هلیكوپتر میل 8 و میل 17 و 14 فروند هلیكوپتر تهاجمی میل 24 بوده است.

و اما در اواسط دهه نود نیروی هوایی افغانستان به دلیل خروج مستشاران و كارشناسان شرقی از ان كشور از هم پاشید و تعدادی از جنگنده ها و تجهیزات ان نیرو توسط كارشناسان روسی قبل از خروج از افغانستان نابود شدند و تعدادی نیر كه باقی ماندند در خلال جنگ داخلی توسط گروهای مختلف شبه نظامی به غارت رفتند.

حدود 40 فروند جنگنده و هلیكوپتر باقیمانده به دست نیروهای طالبان افتادند.كه شامل مدلهای زیر بودند:

سوخو 20


سوخو 22(مدل صادراتی سوخو 17)


میگ 21


همچنین طالبان تعدای جت اموزشی l-39 را تبدیل به هواپیمای بمب افكن كردند.


در سال 2001-2000 تخمین زده میشود كه نیروهای طالبان 20 فروند جنگنده شامل میگ 21 و سوخو 22 و 5 فروند جت اموزشی l-39 تبدیل شده در اختیار داشته است و همچنین نیروهای متحد جبهه اسلامی شمال نیز حدود 30 فروند سوخو 22 و 30 فروند میگ 21 و10 فروند l-39 را در اختیار خود داشته اند.

تمام این جنگنده ها بسیار مسن و برای پرواز بسیار غیر قابل اعتماد بوده اند.و بسیاری از انان نیز برای استفاده از قطعتشان در سایر جنگنده ها یی كه در عملیاتهای معدودی بكار برده میشدند اوراق شده بودند.

طالبان از این جنگنده ها فقط برای حمله علیه اهداف زمینی استفاده میكردند و معمولا اثر مخرب روانی كه در حریف ایجاد میكردند از صدمات و خساراتی كه به مواضع انان وارد مینمودند تاثیر گذار تر بوده است.افغانها فاقد سیستم های رادار زمینی قوی و كارایی برای هدایت زمینی جنگنده ها بودند و نیز توانایی عمیلیاتی نگهداشتن رادرار های جنگنده های خویش را نداشتند و از اینرو فقط قادر به حمله كردن به اهداف زمینی بودند و همچنین برای نقل و انتقال نیرو و ادوات نظامی خویش از هلیكوپترها و هواپیماهایشان استفاده مینمودند.


درگیری های تازه طالبان و نیروهای متحد جبهه شمال در تابستان سال 2000 در شكل حملات پراكنده هوایی و بمباران مواضع یكدیگر شكل گرفت.در روز 14 فوریه سال 2000 در بمباران ولایت پنجشیر توسط نیروهای طالبان 8 غیر نظامی كشته شدند.


در اواسط ماه ژوئن سال 2000 طالبان حملات خود را در مناطق خوندوز از سر گرفتند و اینبار از جنگنده های خود برای پشتیبانی نمودن از نیروهای زمینی خویش استفاده كردند.


و در اولین روز ماه جولای سال 2000 طالبان حمله گسترده خود را از مناطق بگرام و چریكا(Charika) در حدود 30 كیلومتری از شمال شهر كابل اغاز نمودند و در این حملات جنگنده های طالبان بارها به مناطق مسكونی حمله نموده و غیر نظامیان زیادی جان خود را از دست دادند.و در روز 23 جولای جنگنده های طالبان چندین روستا را در شمال افغانستان بمباران كردند كه بر اساس گزارشات 3 نفر غیر نظامی كشته شده و 8 تن نیز مجروح گشتند.


و در روز 30 ام جولای بمب افكنها و توپخانه سنگین قبل از اشغال روستای Nahreen ان را به شدت در هم كوبیدند.


از روز 9 اگوست الی 5 سپتامبر سال 2000 جنگنده های طالبان پروازهای زیادی اطراف و بر فراز شهرTaloqan قبل از تصرف نمود ان انجام دادند.و قبل از حمله گسترده طالبان به این شهر جنگنده های طالبان بمب های زیادی را در این شهر فرو ریختند.هیچ امار دقیقی از تعداد تلفات در این حمله هوایی در دست نیست اما تعداد 60000 الی 75000 نفر در خلال حملات هوایی طالبان به مناطق شمالی افغانستان بی خانمان گشته اند.


و سرانجام اكثر جنگنده های موجود در افغانستان در پی حملات نیروهای امریكا و متحدینش به طالبان موسوم به (Operation Enduring Freedom) در سال 2001 نابود گشتند.انچه كه پس از ان حمله از نیروی هوایی افغانستان بر جا ماند تعدادی خلبان بودند كه بسیاری از انان از سال 1996 به اینطرف هیچ پروازی انجام نداده بودند كه پس از جنگ انان در پایگاه هوایی بگرام نزدیك كابل به كار گماشته شدند.


از زماینكه در سال 2005 ایالات متحده امریكا اعلام نمود كه قصد بازسازی نیروی هوایی افغانستان و ساختن فرودگاه و تاسیسات زیربنایی برای ان و اهدا نمودن تعدادی جنگنده به افغانستان را دارد تا كنون هیچ گونه تجهیزات و وسایلی به افغانستان تحویل داده نشده است.و تا كنون كلیه عملیتهای هوایی صورت گرفته در افغانستان منحصرا توسط امریكا و هم پیمانانش صورت گرفته است.