موشک بالستیک UGM-133) Trident D-5)


Trident D-5 موشكی مدرن است كه به وسیله زیر دریایی حمل می شود و در پاسخ به آزمایش موشك


SS-NX-30 از سوی روسیه نمایش داده شد.این اولین موشك با پایه زیر دریایی در ایالات متحده است كه توانایی مقابله در برابر حملات را داراست.این موشك تا سال 2030 گسترش پیدا می كند تا اینكه نسل بعدی این موشك یعنی Trident E-6 در سال 2030 وارد خدمت شود.


Trident D-5 معمولا توسط هر دو كشور ایالات متحده امریكا و انگلستان و در زیر دریایی های كلاس ویگارد و اوهایو مورد استفاده قرار میگیرد.


پیمانكار اولیه طراحی Trident D-5 بخش فضایی و موشكی كمپانی Lockeed Martin بود.


Trident D-5 بصورت بسیار استراتژیك برای محكم و نیرومند كردن نیروی اتمی ایالات متحده طراحی گشت.


این موشك از سیستم كلاهك های چندگانه(MIRV) بهره می برد كه توانایی نابود كرد تعداد زیادی از سیلوهای موشك را در ضربه اول را دارد.هر چند روسیه و جمهوری خلق چین بیشتر توان موشكی خود را بر پایه موشك های متحرك گذاشته اند,بنابر این چنین حملاتی بیهوده است.


به همین سبب محتمل است كه موشك برای پیگیری كردن از عقیده ضربه زدن در حملات اتمی مورد استفاده قرارا گیرد.زیر دریایی های حمل كننده Trident D-5 برد كافی و لازم را برای حمله از سواحل ایالات متحده امریكا را دارا هستند و پیدا كردن انها تقریبا غیر ممكن است.


با تركیب اقدام به موقع و كلاهك های چنگانه این موشك تقریبا قدرت عبور از هر نوع سیستم دفاع ضد موشكی را داراست.


Trident D-5 در نهایت بردی برابر با 12000كیلومتر(7456 مایل) را داراست و سیلو-پایه است و توانایی حمل كلاهكی به وزن 2800 كیلوگرم را داراست.كلاهك چندگانه این موشك توانایی حمل 8 تا 12 كلاهك كوچكتر را به این موشك می بخشد اما برا اساس پیمان اول كاهش سلاح های استراتژیك(استارت 1) تعداد انها به 8 عدد كاهش یافت.هر كلاهك كوچك می توانست از نوع Mk4 با 100 كیلوتن W76 و یا Mk5 با 478 كیلوتن W88 باشد.


سیستم ناوبری خودكار تركیب شده با سیستم مرجع اخترشناسی دقتی برابر با 90 متر(CPE) را به این موشك می بخشد.طول این موشک 13.42 متر و عرض ان 2.11 متر و وزن پرتابی برابر با 59090 کیلوگرم را داراست.


موشک Trident D-5 از موتوری 3 مرحله ای سوخت جامد استفاده می کند.


البته بهینه سازی های گسترده ای در مورد Trident D-5 انجام پذیرفته است.سیستم موقعیت یاب جهانی(GPS) در سال 1993 بر روی این موشک نصب و مورد تست قرار گرفت.بهبود دادن فیوز انفجار هوایی برای کلاهک MK 4 RV در سال 1998 انجام پذیرفت.موتور سه مرحله ای جدیدی طراحی و تست شد و در نسل بعدی این موشک بکار گرفته شد,این بهینه سازی بقدری گسترده است که تا سال 2020 برای 300 موشک انجام می پذیرد,این بهینه سازی برای افزایش عمر این موشک ها انجام می پذیرد.


UGM-133 Trident D-5 در سال 1990 در نیروی دریایی ایالات متحده وارد خدمت شد.اولین پرتاب ازمایشی این موشک در ژانویه سال 1987 انجام پذیرفت.


در واقع D-5 برای بکار گیری در 24 عدد زیر دریایی کلاس-Ohio برنامه ریزی شده بود ,اما در نهایت این مقدار به 14 تا 18 زیر دریایی کاهش یافت.


در حال حاضر ده زیر دریایی کلاس- Ohioقابلیت حمل D-5 را دارا هستند,4 زیر دریایی دیگر تا سال 2008 مورد استفاده قرار می گیرند.تعداد 453 موشک برای تولید برنامه ریزی شده است که تا سال 2002 تعداد 395 موشک و 1920 RVs تولید شده است.تعداد 300 موشک Trident D-5 در انتظار هستند تا به D-5A تبدیل شده


و عمر انها افزایش یابد, با این بهینه سازی این موشک ها می توانند تا سال 2042 در سرویس باقی بمانند.


Trident D-5 همچنین در انگستان و در 4 زیر دریایی کلاس-Vanguard مورد استفاده قرار می گیرد.این زیر دریایی ها توان حمل 16 موشک ساخت امریکا را دارا هستند.



خصوصیات


عملكرد: موشك بالستیک قاره پیما(SLBM)


نام یدکی: UGM-133


سازنده: بخش فضایی و موشكی كمپانی Lockeed Martin


كشور سازنده: ایالات متحده امریکا


پیشرانه: موتور سه مرحله ای سوخت جامد


طول: 13.42 متر


قطر: 2.11 متر


وزن پرتاب: 59090 كیلوگرم


برد: 12000 كیلومتر


سیستم هدایت: هدایت خودكار/سیستم مكان یابی جهانی(GPS)


كلاهك: کلاهک اتمی W76 100 کیلوتنی یا W88 475 کیلوتنی


سال ورود به خدمت: 1990